Categorie archief: Vertrouwenspersoon

Ongewenst gedrag

Na de uitzending van Boos over de seksuele intimidatie dat over jaren plaats kon vinden bij het programma The Voice, leek de beerput open te gaan. Ook de technisch directeur van Ajax had zich van zijn minst goede kant laten zien. Ook de voorzitter van de Politiebond maar ook een 2e kamerlid van Volt volgde. Of het allemaal over hetzelfde gedrag ging waag ik te betwijfelen. De overeenkomst is wel dat het ging over grensoverschrijdend gedrag en de relatie met macht.

Wanneer is gedrag grensoverschrijdend? Eigenlijk is dat niet heel ingewikkeld, als de ander het als ongewenst ervaart is het ongewenst. Nu komt daar nog wel wat bij. De ander moet wel aangeven dat het ongewenst is en daar wringt niet zelden de schoen, want stel je nu voor dat de ander jouw baas is, of de directeur. Tijdens mijn opleiding tot verpleegkundige heb ik onderzoek gedaan naar het functioneren van leerling verpleegkundige binnen, gehospitaliseerde, vastgeroeste teams. Binnen het team werkte collegae al erg lang met elkaar samen, kwamen bij elkaar over de vloer, gingen samen op vakantie. Besluiten werden overal genomen maar niet in bijvoorbeeld het werkoverleg. Het gevolg was dat professioneel aanspreken op, bijvoorbeeld de kwaliteit van zorg, waar je echt vragen over kon stellen, erg moeilijk was. De conclusie was dat de leerling verpleegkundige uiteindelijk er voor kiest om zich aan te passen, om niets meer te zeggen en soms zelfs mee te doen binnen de groepscultuur. Als je afhankelijk bent van het oordeel van de ander, omdat je baan of je opleiding ervan afhangt, ben je sneller geneigd om er maar niets van te zeggen of het probleem bij jezelf te zoeken.

Je zou verwachten dat mensen in zo’n positie zorgvuldig met hun ondergeschikten, met mensen die van hen afhankelijk zijn om zouden gaan. In de praktijk blijkt dit nogal eens tegen te vallen. Op een of andere manier vergeten wij regelmatig dat hij het hebben van macht ook verantwoordelijkheden horen. Ik heb mij wel eens afgevraagd of macht mensen ook veranderd. Ik denk het eerlijk gezegd wel. Het is die ivorentoren die, vermoed ik, maakt dat je ergens het zicht op de werkelijkheid kwijt raakt.

Het blijkt moeilijk om ongewenst gedrag bespreekbaar te maken. Het is al moeilijk om het bespreekbaar te maken bij degene om wie het gaat. Het lijkt moeilijk om dit met interne vertrouwenspersonen te bespreken. Zo heeft Ajax een interne vertrouwenspersoon, maar kennelijk zijn daar geen signalen binnen gekomen of in ieder geval te laat.

Naast interne vertrouwenspersonen zouden er ook externe vertrouwenspersonen moeten zijn. Toch worden ook zij vaak direct betaald door het bedrijf, de instelling. Zonder te twijfelen aan de integriteit van deze functionarissen, zou je vragen kunnen zetten bij de mate waarin zijn ten alle tijde onafhankelijkheid kunnen opereren.

Binnen de gezondheidszorg werken, verspreid over het land ongeveer vijfenvijftig pvp’en (Patiënten Vertrouwenspersonen) op locatie in instellingen en ziekenhuizen. Omdat de pvp in dienst is van de Stichting PVP, blijft hij onafhankelijk van de instelling waar hij werkt. De ondersteuning door een pvp is altijd gratis. ik zou mij kunnen voorstellen dat een dergelijke constructie ook binnen andere sectoren zou kunnen werken. Ook sportbonden, of vanuit NOC-NSF zou een netwerk van externe vertrouwenspersonen opgezet kunnen worden.

Om ongewenst gedrag bespreekbaar te maken, te voorkomen, is het denk ik, belangrijk dat er een open sfeer bestaat, dat ongewenst gedrag bespreekbaar is en daarmee bedoel ik niet op het niveau van de kleedkamerhumor. Dit zou de eerste ring zijn. Mocht dit niet mogelijk zijn of erg lastig, dan bestaat de tweede ring uit interne vertrouwenspersonen. Draag er zorg voor dat slachtoffers altijd een keuze hebben. Als de club naast heren en jongensteam, ook meisjes en damesteams kent, is het wat vreemd om alleen een mannelijke vertrouwenspersoon te hebben. Tot slot de derde ring, bestaande uit regionaal werkende externe vertrouwenspersonen, welke functioneren vanuit een sportbond dan wel het NOC-NSF.

Social Media

Toen ik lid werd van een volleybalvereniging kende wij nog geen Twitter, Instagram of Tinder. Na de training speelde wij op een Atari of als je geluk had op een Commodore 64. Je sprak elkaar aan en als het stiekem moest, dan ging dat met een briefje, dat via, via terecht kwam bij degene kwam die het briefje moest hebben. Tijdens de training luisterde je naar je trainer en je haalde het niet in je hoofd om iets anders te doen. Zelfs even stuiteren met de bal was uit den boze. Als je een pest hekel had aan iemand dan schreef je in een onbewaakt ogenblik ‘Kees is een homo!’ op het schoolbord en zijn leven was voor een poos goed verziekt. Je wachtte iemand na schooltijd op, fietste even naast hem en trapte dan zijn schooltas van de bagagedrager omdat je wist dat daar een thermosfles chocolademelk in zat die dan ook aan gruzelementen viel en dat was ook het idee. Er is veel veranderd.

Lees de rest van dit bericht

%d bloggers liken dit: