Risico scheidsrechters

Toen ik, in de jaren 80 van de vorige eeuw mijn in-service opleiding tot psychiatrisch verpleegkundige volgde viel mij al op dat er collega´s waren die toch wel vaak agressie incidenten meemaakte. Terwijl er ook collega´s waren die werkelijk nooit agressie  voor de kiezen kregen of het moest zijn van horen zeggen. Ik merkte zelf dat ik vrij weinig agressie opliep, maar dat er toch ook echt mensen waren bij wie ik agressie opriep, alleen door te doen wat ik deed. Over het bij jezelf zoeken van aanleiding tot het ontstaan van agressie was eigenlijk niet gewoon. In overzichten van incidentenmeldingen kwam ook niet de naam van de medewerker terug. Dit was ook eigenlijk geen punt van gesprek in een werkoverleg. Omgedraaid kwam het ook voor dat medewerkers die een agressie incident meemaakte hier geen melding van deden. Uit onderzoeken in de gezondheidszorg naar motivaties om, in algemene zin, bijvoorbeeld geen incidenten te melden kwam naar voren dat mensen niet melden omdat er een soort afrekencultuur bestaat. Het is niet veilig om incidenten te melden. Ook komt het voor dat mensen incidenten niet melden omdat ze de eigen rol bij het ontstaan van het incident wel begrijpen maar hier niet het gesprek over aangaan. Het kan ook voorkomen dat mensen geen incidenten melden omdat met een bepaalde situatie, bijvoorbeeld agressie, nu eenmaal onderdeel van het werk vinden. Een opmerking als ‘Als je daar niet tegen kan, moet je echt een ander vak kiezen’ past binnen dit plaatje. Tot slot komt het voor dat mensen geen incidenten melden omdat zij er niet echt in geloven dat hun melding ook bijdraagt aan de oplossing van het probleem.
Lees verder

Advertenties
Geplaatst in Beleid, Meer dan Voetbal, ongewenst gedrag, Psychologie, Spelplezier, Sport, voetbal, Vrijwilligers | Tags: , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Vilhena

Supporter ben je niet voor even. Supporter zijn van een voetbalvereniging valt soms niet mee. Supporter ben je in voor en in tegenspoed. Als ik echter de reacties zie van supporters van ‘mijn club’ maar ook van een aantal oud spelers van ‘mijn club’ op een uiting van Tony Vilhena dan vraag ik mij af wat nu echt supporters zijn.

De Van Dale zegt over het woord supporter het volgende:
sup·por·ter (dem,vmeervoud: supportersiemand die een sportclub aanmoedigtaanhanger

Over het woord aanmoedigen zegt Van Dale:
aan·moe·di·gen (moedigde aan, heeft aangemoedigdde moed versterken om door te gaan.

Zouden al die supporters met hun commentaar op het gedrag van Vilhena hem nu helpen om door te gaan? Is dit commentaar op een speler nu het aanmoedigen van ‘jouw club’?

Lees verder

Geplaatst in ongewenst gedrag, Psychologie, Spelplezier, Sport, voetbal | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Almere, is echt ver weg

Vanmiddag dacht ik een leuke jeugdwedstrijd te kijken, een derby. Jongens die elkaar kende, van school, van het stappen, zo bleek voor de wedstrijd, als ook na de wedstrijd. Niets aan de hand. Op het veld gebeurde er dan ook niets, behalve dan de vele glijpartijen als gevolg van het machtig slechte weer en een bijna even slecht veld. Verder was het machtig koud. Langs de lijn liepen de emoties echter hoog op. Supporters van beide teams waren kritisch naar de scheidsrechter, de grensrechters en beide teams. Een bal niet goed aangenomen, een bal uit laten lopen, er deugde niet veel van. De nog jeugdige, maar goed fluitende scheidsrechter, leidde de wedstrijd in goede banen. Was dit nu een moeilijk, ingewikkelde, wedstrijd op hoog niveau? Nee, het betrof een jeugdwedstrijd uit de B categorie tussen twee O19 teams, die elkaar veelal nog kende ook en voor de wedstrijd, als ook na de wedstrijd, vriendelijk met elkaar om gingen.
Toch werd ik tegen het eind van de wedstrijd bedreigt door supporters van de uitploeg.
Lees verder

Geplaatst in Beleid, Groepsproces, ongewenst gedrag, Psychologie, Spelplezier, voetbal, Volleybal | Tags: , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

De sleepnetmethode

Laatst kreeg een verhaal te horen dat een plaatselijke vereniging langs de lijn ouders had benaderd met de vraag of hun kind niet bij hun vereniging wilde spelen. Nu is ronselen geen nieuw woord in de Van Dale, dus helemaal nieuw is dit gedrag ook niet. Wat voor mij wel nieuw was, was de leeftijd van de kinderen. Het betroffen kinderen jonger dan 6 jaar. Kinderen die dus net op de kleuterschool zaten. Vroeger, ik ben al op leeftijd, mochten kinderen pas een sport kiezen nadat zij hun zwemdiploma’s hadden behaald. Deze kinderen worden al benaderd door clubs op het moment dat ze net kunnen watertrappelen.

Lees verder

Geplaatst in Beleid, geboortekwartaaleffect, Psychologie, selecteren, Sport, Talentontwikkeling, voetbal, Volleybal | Tags: , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

De compromiscultuur

Het lek is boven! Volgens Erik ten Hag, is de winnaarsmentaliteit is uit het voetbal gesloopt. De halve voetbalwereld ligt kwijlend aan zijn voeten. Eindelijk, wij weten waar het aan schort. Ten Hag, ik moet het hem nageven, kent zijn pappeheimers, want hij voorspelt al dat, in de beeldvorming, mensen dit aan gaan dragen als een excuus. Erik, je hebt volkomen gelijk. Dit is een excuus!

Ten Hag kan er met zijn hoofd niet bij. Bij de allerjongste kinderen geen scheidsrechters meer, de ranglijst is niet meer belangrijk. Wij zijn doorgeslagen vindt Ten Hag. Alles moet leuk, alles moet gezellig zijn. Het kusje er op, ontbreekt nog net. Wij kweken zo geen karakters, aldus Ten Hag. Ten Hag vindt dat in het rapport ‘winnaars van morgen’ best goede elementen in zitten. Hij kan zich ook vinden in de conclusie dat wij fysiek en, jawel mentaal anders moeten gaan trainen, maar waarom dan het winnen en verliezen weghalen bij de jongste jeugd? Hij snapt het niet. Onze nieuwe technisch directeur moet direct ingrijpen.

Lees verder

Geplaatst in Beleid, Coachen, groei mindset, Spelplezier, Sport, Talentontwikkeling, voetbal | Tags: , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Alles voor het geld

In 1954 werd het profvoetbal ingevoerd. Op 14 augustus 1954 begon het profvoetbal met de wedstrijd Alkmaar ’54 tegen Venlo. Hiermee was,  een jarenlange discussie, in en rond de KNVB beëindigd over het wel of niet betalen van voetballers. De KNVB wilde hiervan niet weten, omdat de bond meende dat de sport zou verloederen als er geld in het spel kwam. Inmiddels weten niet beter. Inmiddels is voetbal een markt geworden waar de remmen volledig los zijn. Sinds het Bosman Arrest lopen de salarissen pas echt toren hoog op en lijkt het geen grens aan wat mogelijk is. Het is vergelijkbaar met de wapenwedloop. Als je denkt dat met een salaris toch echt de grens aan wat mogelijk is bereikt is, dan doet iemand anders daar nog een schepte bovenop. De man die in Europa toezicht moet houden op dit alles, de Belg Yves Leterme, zei laatst in een interview dat hij niet geloofd dat het eind hiervan al in zicht is.
Lees verder

Geplaatst in Beleid, Politiek, Psychologie, Spelplezier, Sport, voetbal | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Zwemles

Halverwege de jaren 80 van de vorige eeuw trainde de teams van mijn volleybalvereniging verspreid door de stad, in verschillende gymzalen. De jeugdspelers moesten soms even een stukje fietsen naar de training. Soms ook op maandag naar de ene gymzaal en dan op woensdag naar een ander halletje. Hoewel zij allen lid waren van de zelfde vereniging moest de club echt wat doen aan binding binnen de vereniging. Het kon maar zo gebeuren dat een speler uit de C1 totaal geen idee had wie er nu in de C3 zaten. Voor startende trainers was het ook nog wel een dingetje. Je stond er toch vaak alleen voor, want hoe moet je nu de ondersteuning organiseren als je, verspreid over de week, verspreid door de hele stad, zo her en der, nog relatief onervaren trainers hebben rondlopen. Trainers die niet op afroep tegen een probleem aanlopen. Het was in die tijd enorm zoeken. Voor mij, als startende trainer, was het contact met de ervaren trainster die met haar team. ná mij, trainde van cruciaal belang. Na afloop van mijn eigen training, aan het begin van haar training, even een collegiale consultatie.

Hoe gaat ‘t?
Waar ben je mee bezig?
Hoe kijk jij daar naar?

Lees verder

Geplaatst in Beleid, Sport, Talentontwikkeling, Trainen, voetbal, Volleybal, Vrijwilligers | Tags: , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

De vereniging naar de top

Je kent dat wel. Verenigingen die verder willen, senioren selectieteams op een hoger niveau, liefst nog met spelers afkomstig uit de eigen jeugd. Dit is vaak een hele uitdaging. Het niveau van deze senioren selectieteams is veelal te hoog om jeugd zonder enig afbreukrisico in te laten stromen, met als gevolg dat er maar weinig jeugdspelers doorstromen naar een eerste of tweede elftal. Daar komt bij dat met name bij de oudere jeugdelftallen er vaak sprake is van uitstroom waardoor de spoeling sowieso dun is. De oplossing lijkt vaak het investeren in je selectie elftallen, betere trainers, meer uren trainen, in de omgeving van de vereniging scouten en actief spelers benaderen. De bewuste elftallen zullen daar werkelijk beter worden. Hiermee zal het niveau van de selectie elftallen dichter bij elkaar komen. Het gat dat hiermee zal ontstaan is het gat tussen de selectie elftallen en de niet selectie elftallen. Met de B1 speelde wij 4e divisie. Bij blessures moest teruggevallen worden op de B2, dat maar liefst 3 niveaus lager speelde. Niet altijd waren deze spelers blij als zij meegevraagd werden en geef ze eens ongelijk. Met andere woorden je vult het ene gat, met het andere gat.

Lees verder

Geplaatst in Beleid, Peakperformance, Talentontwikkeling, voetbal | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Behoeftebevrediging

“Ik ga even boodschappen doen. Ik ben zo terug. In de kast staat koektrommel, maar die koekjes zijn voor vanavond. Daar mag je niet aankomen!! Ik weet hoeveel koekjes er in de trommel zitten!”

Een bekende dialoog, wellicht. Negen van de tien keer dat er koekjes gegeten zijn als je terug bent. Er is niets zo leuk, dan iets doen wat je eigenlijk niet mag. Ik gebruikte nog wel eens een trucje.

“Als ik terug kom, drinken we een kopje thee en dan krijg jij een koekje en misschien wel twee, maar dan moet je er, als ik even naar de winkel ben, niet aan komen.”

De truc van de uitgestelde beloning. Vertrouwen, zicht op de lange termijn en zelfdiscipline zijn belangrijke componenten, van wat men ook wel de emotionele intelligentie noemt. Als ik echter regelmatig een koekje beloof, maar deze daarna niet geeft, of als ik altijd een koekje beloof als mijn kind van de koektrommel afblijft als ik er even niet ben, dan heeft dit trucje een beperkte houdbaarheid.

Overigens is geen enkel mens in staat om zich op een gezonde en gemotiveerde wijze in te spanne als hij in het ongewisse blijft over het waarom, waartoe en waarheen en bovendien in een voortdurende actieve staat van bedreiging moet verkeren,”  aldus Susanne Piët, in het boek Emotiemanagement.

De psycholoog Daniel Coleman zette het onderwerp, Emotionele Intelligentie (EQ), op de kaart. Volgens hem is EQ gebaseerd op 5 fundamenten:

  1. Zelfkennis: Het (her)kennen van de eigen emoties
  2. Zelfmanagement: Het managen van je eigen emoties
  3. Motivatie: Het gebruiken van je eigen emoties ten dienste van een doel
  4. Empathie: Het herkennen van emoties bij anderen
  5. Sociale Vaardigheden: Het managen van emoties bij anderen.

Langs de lijn van willekeurig welk sportveld kom je ze nog wel eens tegen. Coaches die achter uit de strot gaan tegen spelers. Op het veld kom je ze ook tegen, bosjes vlooien, direct commentaar op de scheidsrechter, ruzie met de tegenstander. Emotie hoort bij sport, maar het is goed om daar, als het even lukt wat om te sturen.

Emotie kan ook zeker bewust worden ingezet. Het kan helpen om boos op iemand te zijn, omdat je weet dat dit iemand aan het denken zet. Hierbij is het wel fijn als je dan ook de emotie die dit bij de ander oproept kan herkennen en daar dan ook op weet te acteren. Ik ben ooit een trainer van een regioselectie tegengekomen die tegen al zijn spelers achter uit de strot ging. De jongens deden niet wat hij wilde, de oefening liep niet, ze liepen in zijn ogen de kantjes er vanaf en de technische uitvoering liet te wensen over. Op mijn vraag of zijn aanpak ook voor alle spelers het gewenste resultaat had antwoordde hij dat hij geen rekening kon houden met de individuele gevoelens. Dat het met de training niet veel beter ging is bijna een open deur.

In de sport zijn wij van het snel klaarkomen. De behoefte moet bevredigd worden en wel snel. Het gaat om winnen van wedstrijden, liefst elke wedstrijd en als dat niet lukt, toch in ieder geval de volgende. Ontwikkeling wordt ook gezien als winnen van je tegenstander, in plaats van zelf beter worden dan dat je gisteren was. De trainer die zijn of haar behoefte kan uitstellen tot ruim na het lopende seizoen moet nog geboren worden. Als wij onze behoefte niet op de korte termijn kunnen bevredigen gaat de emotie spelen. Dan worden wij boos, zijn wij zwaar teleurgesteld, wijzen wij naar anderen, de tegenstander, de scheidsrechter, het veld, de zaal. Emotie die niet direct gemanaged wordt, die wij niet echt onder controle hebben. Wij schieten er niet veel mee op, alleen misschien dat wij het kwijt zijn.

Mensen die succesvol zijn in onze samenleving zijn over het algemeen mensen die juist hun behoefte uit kunnen stellen. Mensen die met geduld naar een doel kunnen werken. Mensen met een blik tot voorbij de horizon. Mensen die positief denken over de toekomst. Deze mensen zijn empathisch, kunnen goed luisteren en staan open voor feedback. Zij begrijpen goed wat de ander bezig houdt en zijn hierdoor in staat om beter samen te werken. Tot slot zijn zij juist omdat zij werken vanuit die lange termijn, juist omdat zij positief denken, empathisch zijn, open staan voor feedback en goed kunnen samenwerken, erg stressbestendig. Zij zijn niet snel nerveus en kunnen goed omgaan met tegenslagen.

Nu kan ik in een seizoen alle wedstrijden winnen. Ik kan met afstand kampioen worden, puur en alleen omdat al mijn tegenstanders dramatisch slecht zijn. Ik kan ook alle, of vrijwel alle wedstrijden verliezen. Ik kan rechtstreeks degraderen, dan wel via de nacompetitie eruit vliegen. Gewoon omdat mijn tegenstanders beter zijn. Je kunt dus kampioen worden en niet beter geworden zijn. Je kunt ook enorm veel beter geworden zijn en toch alle wedstrijden verliezen. Mateloos frustrerend? Voor mensen die hun behoefte kunnen uitstellen. Mensen die een dergelijk ervaring in perspectief kunnen plaatsen is dit niet meer dan een fase in het proces.  Trainers die spelers belonen, maar hier wel selectief mee omgaan. Trainers die hun spelers leren dat winnen gaat over zelf beter worden. Als trainers in staat zijn om ondanks het verlies de progressie te zien, dan ga je stappen maken.  Top coaches zijn niet de coaches die altijd winnen, de echte topcoach is de coach die nooit verliest.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Brede motorische ontwikkeling

Het was ergens in de vorige eeuw dat ik een clinic van de Nederlandse Vereniging van Volleybal Oefenmeesters bijwoonde.  Speker, entertainer van de dag was Emile Roussaux. Wat mij bijstaat, naast dat de man echt een magnifieke humor heeft, dat hij vertelde dat hij eigenlijk uit het niets Belgisch international was geworden. Nu zal dat ‘uit het niets’ wel met een flinke korrel zout genomen moeten worden. Het ging meer over de achterliggende gedachte. Rousseaux vertelde op een boerderij groot te zijn gebracht. Hij speelde daar, klom in bomen, sprong over slootjes, hielp af en toe wat mee, maaien, hooibalen op de wagen. Hij concludeerde dat hij door al dat spelen en helpen op de boerderij, zich misschien heel veel motorische vaardigheden had eigen gemaakt, die later van pas kwamen in het volleybal. Een brede motorische ontwikkeling. In de bewegingsschool te Grimbergen heeft hij de boerderij als het waren naar binnen gehaald. Bij gebrek aan buitenspelen, aan ruimte misschien, moet het dan maar georganiseerd worden. De basis is een brede motorische ontwikkeling.

Lees verder

Geplaatst in Beleid, Spelplezier, Sport, Talentontwikkeling, Trainen, voetbal, Volleybal | Tags: , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen